در اواخر مردادماه ۸۸ تب «جومونگ» تهران را فراگرفت و عده اى از خبرنگاران رسانه هاى مختلف به دنبال اين بودند كه با آمدن جومونگ به تهران سريعاً خود را به او رسانده و گزارش هاى مفصلى را براى رسانه هاى خود تهيه كنند.

انقلاب اسلامي ايران به دليل ماهيت ارزشي و دينياش سواي همه تحولات اجتماعي ديگر حاوي مختصات و ويژگي‌هاي خاص خودش است.
اين انقلاب در ماهيت خود تا اكنون كه سي سال از آن ميگذرد كماكان در حال تعميق ارزش‌هاي خود بر جامعه است. اين روند به هر حال با چالشهايي از
سوي نسل‌هاي بعد از خود مواجه است؛

سال پيش و به بهانه نقد سريال روز حسرت به اين موضوع پرداختم كه ساختن سريال‌هاي ديني و مشخصا با مضاميني كه بيش از هر چيز نياز به فحوا و نظرات كارشناسانه و متقن دارد، به‌خودي خود باعث حساسيت هايي ميشود كه خارج از توان و كنترل فيلمسازان است.

در بخش نخست به جريان سازي منتقدان در روند شكل گيري سينماي ايران در قبل از انقلاب اشاره كردم. و در اين راستا به نمونه فيلم قيصر و جناح بندي منتقدان درباره جريان سازي در سينماي ايران پرداختم. در ادامه تلاش مي كنم مقوله نقد فيلم را از زواياي مختلف و جنبه هاي تخريبي و سازنده اش در سينماي ايران به استناد چند نمونه از اين گونه تاثيرگذاري ها دنبال كنم.

تاكنون بارها و به بهانههاي مختلف درباره لازمه وجود سينماي ارزشي سخن گفته‌ايم. متمركز شدن بر چنين موضوعي آن هم پس از گذشت سه دهه از انقلاب، حساسيت موضوع را نشان مي‌دهد و البته مصداق اين ضرب المثل به شمار مي‌آيد كه در خانه اگر كس است يك حرف بس است.

نگاه تطبيقي به فيلم روز فرشته ساخته بهروز افخمي و پوست موز ساخته علي عطشاني

نظام جمهوري اسلامي ثمره نهضتي است كه يكي از شعارهاي رايج آن حمايت از مردم مظلوم فلسطين و مخالفت با صهيونيزم بوده است. چرا بايد در صدا وسيماي جمهوري اسلامي سريالي ساخته شود كه مفاهيم اساسي و بنيان‏برانداز صهيونيسم را ترويج مي‏كند؟

نقد در لغت به معني ((بهين چيزي بر گزيدن )) ( تاج المصادر زوزني: ص 5 ) و نظر كردن در دراهم تا در آن به قول اهل لغت سره را از ناسره باز شناسد . معني عيب جويي نيز كه از لوازم (( به گزيني )) است ظاهرا هم از قديم در اصل كلمه نقد مستتر بوده است و لذا از دير باز اين كلمه در مورد شناخت محاسن و معايب كلام به كار رفته است ، چنانكه آن لفظي هم كه امروز در فرهنگ اروپايي جهت اين معني به كار ميرود در اصل به معني راي زدن و داوري كردن است و شك نيست كه راي زدن و داوري كردن درباره ي نيك و بد امور و سره و ناسره ي آنها مستلزم معرفت درست و دقيق آن امور است . (زرين كوب ، 22:1374)